Όπως είχα αναφερθεί και στο παρελθόν για τις φετινές μου διακοπές δεν είχα οργάνωσή κατι συγκεκριμένο....
Το μόνο που γνώριζα και επιζητούσα ηταν ξεκούραση και ηρεμία δίπλα στο θαλασσινό κυματάκι.
Έστω και χωρίς πρόγραμμα (πράγμα που δεν εχω τολμήσει ποτε, μεγάλος φόβος το άγνωστο) ήταν οι καλύτερες διακοπές των τελευταίων χρόνων.
Το στοίχημα με τον εαυτό μου το κέρδισα!!!
Προτίμησα να αποδράσω οδικώς και όχι δια θαλάσσης...
Έτσι γέμισα το ρεζερβουάρ του αυτοκινήτου μου και ξεκίνησα το ταξίδι των διακοπών μου για τη πανέμορφη Μάνη, και λέω πανέμορφη γιατί με μάγεψε με την ομορφιά της.
Το άγριο τοπίο της, οι πέτρινοι πύργοι, τα γαλαζοπράσινα κρυστάλλινα νερά της κάνουν την διαφορά.
Ένα μέρος της όμως με συνεπήρε και αυτό είναι το Ακρωτήριο Ταίναρο η Κάβο Ματαπάς, πρόκειται για το ακρωτήριο της μεσαίας χερσονήσου της Πελοποννήσου μεταξύ του Λακωνικού και του Μεσσηνιακού κόλπου.
Είναι το νοτιότερο άκρο της ηπειρωτικής Ελλάδας, της βαλκανικής χερσονήσου,αλλά και της ηπειρωτικής Ευρώπης μετά τη Ακρα Ταρίφα της Ανδαλουσίας στην Ισπανία.
Σε μικρό και απομονωμένο σπήλαιο του Ταινάρου αναφέρεται η ύπαρξη νεκρομαντείου του Ποσειδώνα ή ψυχοπομπείου τόσο από τον Παυσανία, όσο και από τον Πλούταρχο για αυτό είναι γνωστό και ως Πύλες του Άδη.
Η διαδρομή διασχίζοντας το μονοπάτι με προορισμό το Φάρο είναι μοναδική εμπειρία.
Σας προτείνω ανεπιφύλακτα όταν σας δοθεί η ευκαιρία να επισκεφτείτε αυτό το καταπληκτικό μέρος της Ελλάδας και θα με θυμηθείτε!!!
Δείτε τις παρακάτω φωτογραφίες για να πάρετε μια ιδέα:
